Wie is toch die vrouw die de schoenendozen haalt?

Afbeelding

In gesprek met ons personeel

In onze winkels in Rijsbergen en Sprundel hebben we het geluk samen te werken met geweldig personeel. Wij vonden het leuk hen deze keer het podium te geven in ons blog. Zo leert u ze een beetje beter kennen. We voelden onze meiden flink aan de tand. Over hun hobby’s, hun mooiste schoenenherinneringen of grootste schoenenblunders. En ze gaven antwoord op de vraag: hebben vrouwen echt zoveel schoenen? 


Gerty Maas (40)

 

“Ik ben de jongste bediende bij Van Meer Schoenen Sprundel. Maar eigenlijk is dat niet helemaal waar. Voordat mijn kinderen Evi (10) en Jorn (7) geboren waren, heb ik ook een paar jaar in de winkel gewerkt. Zelfs toen ik een kleuter was, liep ik al door de winkel…

Jolanda is namelijk mijn zus. Ik ben opgegroeid boven de winkel die destijds van mijn ouders was. Samen hebben we als kind heel wat uren “schoenenwinkeltje” gespeeld na sluitingstijd. Toch koos ik, in tegenstelling tot mijn grote zus, niet voor het schoenenvak.

De laatste jaren sprong ik als het braderie was of tijdens de vakantieweken wel eens bij in de winkel. Dat gebeurde steeds vaker en sinds maart 2015 werk ik een aantal zaterdagen per maand in de winkel.

Het contact met de klanten vind ik het leukste aan schoenen verkopen. Dat je er voor kunt zorgen dat ze met een tevreden gevoel de deur uitlopen. Vooral de blije kindergezichtjes als ze nieuwe schoenen hebben uitgekozen zijn geweldig. Of er ook wel eens wat mis gaat? Natuurlijk! Zo heb ik, net als alle anderen volgens mij, ooit wel eens een klant twee verschillende maten mee gegeven. Gelukkig ontdekte hij het snel en kon hij er zelf ook om lachen.

Herinneringen heb ik aan verschillende schoenen. De mooiste toch wel aan mijn trouwschoenen. En aan mijn handbalschoenen, die ik meerdere paren versleten heb in de ruim 20 jaar dat ik met plezier handbal speelde. Die sportschoenen zijn nu ingeruild voor loopschoenen. Want in mijn vrije tijd loop ik bij de RoadRunners. Aan deze schoenen hoop ik ook nog vele sportieve herinneringen over te houden.

Ik denk inderdaad dat vrouwen veel schoenen hebben. Dus als je mij vraagt hoeveel… Eh… alles? Sportschoenen, slippers, gympen, laarsjes, sandaaltjes. Nou, een kastje vol zeg maar.”

Lizet Tax Vergauwen (55)

“Voordat ik in de schoenen terecht kwam, wist ik niet dat het zo’n interessante en afwisselende business was. In de bijna 10 jaar dat ik nu bij Van Meer in Rijsbergen werk, heb ik al veel modellen voorbij zien komen. Voor jong en oud, modische schoenen, sportschoenen en comfortschoenen. De mode is nu heel wat anders dan in de jaren ’70 bijvoorbeeld. Aan die fantastische puntschoenen die je onder zo’n soulbroek droeg, bewaar ik goeie herinneringen. Maar ik zou er nu niet meer op kunnen lopen, denk ik.

Klanten zijn meestal oprecht blij als ze met een paar schoenen de deur uitgaan. Zeker degenen die denken dat er voor hun voeten geen leuke schoenen zijn, omdat ze bijvoorbeeld steunzolen hebben. Ik vind het dan ook een sport om ze het tegendeel te laten zien en voelen. Het overkomt me regelmatig dat mensen me in de supermarkt aanspreken. Ze vertellen dan dat de schoenen zo lekker zitten en dat ze tevreden waren over de hulp. Kijk, daar doe je het toch voor.

Naast het werk in de winkel, hou ik me fit met spinning en bodypump. Een welkome afwisseling op het vele staan en hurken in de winkel. Ook pas ik sinds 2,5 jaar één dag in de week op mijn kleinkinderen. Dat is ook heel leuk om te doen. Verder woon ik al mijn hele leven in Wernhout en ben ik al 34 jaar gelukkig getrouwd met Jos Tax. Samen hebben we één dochter en twee zoons (een tweeling).

Hoeveel paar schoenen ik zelf heb? Tja.. Ik heb ze nooit geteld. Het zijn er meer dan voordat ik Bij Van Meer Schoenen werkte. Maar ik kan ze slecht weggooien. Dus er staan ook schoenen in mijn kast die ik niet meer draag. Die tellen toch niet mee dan?”

Leontien van Tol (45)

 

“Mijn oma, die had pas veel schoenen. Een van mijn dierbaarste jeugdherinneringen is dat ik samen met haar schoenenwinkeltje speel. Dan was zij de klant en hielp ik haar om schoenen uit te kiezen. Daar moet de kiem gelegd zijn voor mijn carrière in de schoenen!

Voordat ik vijf jaar geleden bij Van Meer Schoenen kwam werken, werkte ik in een schoenenzaak in Breda. Omdat ik in Roosendaal woonachtig ben, is Sprundel een stuk dichterbij. Toen ik de vacature zag van Van Meer in Sprundel, heb ik dan ook meteen geschreven. En zie hier het resultaat.

Als ik niet aan het werk ben, spreek ik graag af met vriendinnen om te winkelen, borrelen of we een concert. Ook vind je me aan de zijlijn van het rugbyveld. Daar moedig ik mijn zonen van 13 en (bijna) 17 aan. Ik sta eveneens regelmatig achter de bar bij de rugbyclub en zit in de barcommissie.   

Goeie herinneringen heb ik aan mijn hardloopschoenen. Nadat ik daar een half jaar intensief mee trainde, hebben ze met mij de 10 km in Roosendaal gelopen. Een hele prestatie, al zeg ik het zelf. Minder goeie herinneringen heb ik aan een paar zwarte laarsjes. Ik vond ze meteen super leuk en dacht dat ze echt wat voor mij waren. Maar toen ik ze eenmaal had, kon ik mezelf er niet mee zien. Ik leek wel Robin Hood. Alleen de pijl en boog ontbraken nog. Je begrijpt dat ik die laarsjes niet veel gedragen heb.  

Op dit moment vind ik de sneakers de leukste schoenen in de winkel. Vooral vanwege de variatie in de modellen. Van lekker fel en supersportief tot meer neutrale en heerlijk lopende, modellen. En goed te combineren met verschillende outfits. Ook niet onbelangrijk!

De vraag of ik, net als mijn oma, veel schoenen heb, durf ik eigenlijk niet te beantwoorden. Hou het maar op: best wel wat.”

Julia van Hassel Poldervaart (44)

 

“Het klinkt misschien zwaar. Maar ik ben iedere dag nog blij dat ik mijn sollicitatiebrief stuurde naar Van Meer Schoenen in Rijsbergen. Ik zat toen middenin in een roerige periode en dit was eigenlijk weer het eerste lichtpuntje. Al bijna acht jaar werk ik er met veel plezier.

Net als de anderen, vind ook ik de omgang met klanten het allerleukst van mijn werk. Hen helpen, blij maken en adviseren. Dat laatste is soms best moeilijk. Zeker als een klant de ene schoen mooier vindt, terwijl ik zie dat de kwaliteit van de andere schoen veel beter is voor de voeten van die persoon. Schoenen voor in de kast hebben we allemaal, is één van mijn gevleugelde uitdrukkingen. Uiteindelijk trek je toch de schoenen aan die het best lopen.

In mijn vrije tijd vind ik het heerlijk om bezig te zijn met bloemencorso bij Buurtschap Poteind. Daarnaast heb ik een druk gezin met drie schatten van kinderen -Loek van 18, Veerle is 14 en Roos 13 jaar-  en mijn steun en toeverlaat Adje van Hassel.

Ik weet nog goed dat ik voor het eerst schoenen met hakken mocht kopen van mijn moeder. Veertien jaar was ik. Dat is toch wel één van mijn beste schoenenherinneringen. Het waren laarsjes en ik heb ze ontzettend veel gedragen. Tot ze echt helemaal op waren.

Volgens mij kun je wel stellen dat ik een schoenentic heb. Die is zo rond mijn 14e jaar ontstaan. Als ik destijds een schoenenwinkel zag, liep ik die zeker niet voorbij. Iedere keer lukte het me weer om met een nieuw paar thuis te komen. Ook al had ik ze totaal niet nodig. Het was gewoon net weer wat anders of ze waren super mooi. Of ik die tic nog steeds heb? Ik heb 25 paar schoenen. Is dat veel?”

 

Terug naar overzicht
DOOR
Hans
door afbeelding